நம்மைப்படைத்த இறைவன் ஒருவன்

நம்மைப்படைத்த இறைவன் ஒருவன்

அதனால் அவன் படைத்த மனிதனும் அவன் அகபுற உறுப்புக்களும் ஒன்று

அவனுக்கு ஏற்படும் விருப்புக்குளும் வெறுப்புக்களும் ஒருவிதம் ஆனால் அளுக்காள் ஒருவிதம்

அது எமது பஞ்சேந்திரியங்களை மனம் பயன் படுத்தும் விதத்தில் தோன்றும் எண்ணத்தின் விலைவு

நோயற்று இறைஉற்று நெறி உற்று வாழவே சமயம்

மனிதனை கூறுபோட வல்ல மார்க்கம் மனிதனை நெறிப்படுத்தவே அன்றி பிரித்தாள வல்ல

மனிதனை மனிதத்தும் நிறைந்ததாக்க

பிரிப்பது ஆன்மீயம் அல்ல அது பிரித்தாளும் அரசியல் வயிற்றுப்பிழைப்புக்கான தந்திரரோபாயம்

யார் யார் எவ்விடத்தில் எம்மதத்தில் எத்தாய் தந்தையர் இடத்தில் படைக்கப்பட்டானோ அதை மாற்றும் அதிகாரம் அவனுக்கு இல்லை. அனால் அதை மாற்றும் சுதந்திரம் உண்டு தனக்கு என்கின்றான் மனிதன்.

இறைவன் கொடுத்த வரத்தை அவ னே மீள பெறமுடியாது போர் மூண்ட கதைகளே பலபுராணங்கள் அப்படி இருக்க இது எப்படி?

பானையில் இருந்து சிந்திய அரிசை பொக்கலாம் நரம்பில்லா நாக்குள்ள வாயால் சொன்னதையோ எண்ணத்தையோ பொறக்கி விட முடியாது

அவையே எம்மை ஆட்டிப்படைக்கும் நன்மை தீமைகள் அது நாம் முன் செய்த வினை

இறைவன் அவர் அவர் தகுதிக்கேற்ப பல வழியான சமங்களில் படைத்துள்ளான் அதில் உறுதியான இருந்து கடவுளை அடைதல் வேண்டும் மற்றும் அதிகாரம் யாருக்கும் இல்லை

அது இறைவன் இட்ட வழி

அதனால் அவன் படைத்த மனிதனும் அவன் அகபுற உறுப்புக்களும் ஒன்று

அவனுக்கு ஏற்படும் விருப்புக்குளும் வெறுப்புக்களும் ஒருவிதம் ஆனால் அளுக்காள் ஒருவிதம்

அது எமது பஞ்சேந்திரியங்களை மனம் பயன் படுத்தும் விதத்தில் தோன்றும் எண்ணத்தின் விலைவு

நோயற்று இறைஉற்று நெறி உற்று வாழவே சமயம்

மனிதனை கூறுபோட வல்ல மார்க்கம் மனிதனை நெறிப்படுத்தவே அன்றி பிரித்தாள வல்ல

மனிதனை மனிதத்தும் நிறைந்ததாக்க

பிரிப்பது ஆன்மீயம் அல்ல அது பிரித்தாளும் அரசியல் வயிற்றுப்பிழைப்புக்கான தந்திரரோபாயம்

யார் யார் எவ்விடத்தில் எம்மதத்தில் எத்தாய் தந்தையர் இடத்தில் படைக்கப்பட்டானோ அதை மாற்றும் அதிகாரம் அவனுக்கு இல்லை. அனால் அதை மாற்றும் சுதந்திரம் உண்டு தனக்கு என்கின்றான் மனிதன்.

இறைவன் கொடுத்த வரத்தை அவ னே மீள பெறமுடியாது போர் மூண்ட கதைகளே பலபுராணங்கள் அப்படி இருக்க இது எப்படி?

பானையில் இருந்து சிந்திய அரிசை பொக்கலாம் நரம்பில்லா நாக்குள்ள வாயால் சொன்னதையோ எண்ணத்தையோ பொறக்கி விட முடியாது

அவையே எம்மை ஆட்டிப்படைக்கும் நன்மை தீமைகள் அது நாம் முன் செய்த வினை

இறைவன் அவர் அவர் தகுதிக்கேற்ப பல வழியான சமங்களில் படைத்துள்ளான் அதில் உறுதியான இருந்து கடவுளை அடைதல் வேண்டும் மாற்றும் அதிகாரம் யாருக்கும் இல்லை

அது இறைவன் இட்ட வழி 

நம்மிடம் உருவாகும் எண்ணமே எமது வாழ்கை

 நாம் இறைவனை அடைவதும் அடையாமல் பிறப்பிறப்பு என அலைவதும் எமது செயல்பாடே நாம் எண்ணும் எண்ணமும் செயலும் பால் மண்டலத்தில் பதிவாகி நேர் எதிர்மறையாகி மீண்டும் எம்மிடமே வருகின்றது. எம்மிடம் இருந்து வெளிவந்த எண்ணங்களையும் செயல்களையும் மீண்டும் பெறவும் முடியாது அழித்தெழுதவும் முடியாது. நாம் தான் நமது விதியை தீர்மானிக்க காரணமாகின்றோம். இது இயக்கையின் நியதி. 

சாத்வீக உணவருந்தி நேர்மறை எண்ணங்களை வளர்த்து மந்திர ஜபம் மூலம் பால்மண்டலத்தில் பரந்துள் மந்திர சக்தியை ஈர்த்து பராபரையின் ஆற்றலை பெற்று சிவம் என்னும் அறிவை அடைதலே முத்தி நம் உலக ஆசையை சாம்பலாக்கி அதாவது மும்மலம் முப்புரம் எரித்து இதை நடப்பாற்றலான ஆதிசத்தி செய்ய வனப்பாற்றலான பராபரை ஆற்றலால் சிவத்தை அறிவதே முத்தி. 

சத்தி இன்றி முத்தி இல்லை ஆற்றல் சத்தி அறிவு சிவம் அதுவே “சிவ” அதனால் சித்தம் தெளித சித்தர்கள் வாலை செய்தார்கள் வாலை திரிபுர சுந்தரியை அவள் திரிபுரங்களை எரித்து மும்மலத்தை அழித்து ஆண்டவள் அவள்

ஓம் ஶ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஜெக் குரும் சிவம்

சிவ குருவே சரணம்

ஆதி குரு சிவம்

ஆதி சித்தன் சிவம்

ஓம் அரகர சிவ சிவா காசி வாசி வாசி வாசி வா

நம் வாழ்வில் வெற்றியும் தோல்வியும்

 ஒரு விடயம் வெற்றி பெற வேண்டும் என்றால் ஆற்றல் அவசியம் ஆற்றல் அதற்கான அறிவை பெறுவதன் மூலமே வெற்றி கிடைக்கின்றது. அந்த ஆற்றல் சக்தியால் கிடைப்பவை. இங்கு நேர்மறை எண்ணங்களும் எதிர்மறை எண்ணங்களும் வெற்றி பெறும் போது நேர்மறை எண்ணங்களின் வெற்றி நீடித்து நிலைத்தும் இன்பமாக இருக்கின்றது ஆனால் எதிர்மறை எண்ணங்களின் வெற்றி ஆரம்பத்தில் இன்பமாக இருந்தாலும் நீண்டகாலத்தில் தாங்கமுடியாத துன்பத்தையே தருகின்றது.

                         சிந்தித்து பாருங்கள் எல்லாம் பொதுவாக நோக்குகின்ற போது வெற்றிதான். ஆனால் நேர்மறை எண்ணங்களின் வெற்றி கடினமானது பல நாட்கள் சகிப்புத்தன்மையுடன் பொறுமையாக இருக்க வேண்டும் . இங்கு மான அமானங்கள் கூட ஏற்படலாம் ஆனால் வெற்றி நிச்சயம் இது தூமயையின் செயல்

                     எதிர்மறை எண்ணங்களின் வெற்றி இலகுவாகும் அது வஞ்சனை,சூது , பொறாமை ஆகியவற்றால் கிடைத்து விரைவில் நிம்மதி இழந்து விரத்திக்கு இட்டு நம்மை மாய்த்துக் கொள்ளும். இது அசுத்த மாயையின் செயல்.

                        இரண்டு அவன் செயல். எப்போதும் ஒரு செயலில் ஈடுபடும் போது நான்தான் செய்கின்றேன் என்ற மமகாரம் இருக்கக்கூடாது. சக்தியின் ஆற்றல் இரண்டு அதில் ஓன்று நடப்பாற்றல் அடுத்தது வனப்பாற்றல் நமசிவய என்னும் பாஞ்சாச்சரத்தில் உள்ள ந,வ என்னும் அச்சரம் நடப்பாற்றல் கர்மாவை அனுபவிக்க செயல்படுவது வனப்பாற்றல் சீவன் சிவனாக பரஞ்ஞாம் தருவது.முதல் வகை ஆதிசத்தி இரண்டாவது பரம்பரை. 

                        நாம் செய்த, செய்து கொண்டு இருக்கின்ற, செய்ய இருக்கின்ற அத்தனையும் கர்மா இதில் செய்தை நாம் தவிக்க முடியாது ஆனால் மற்றவைகளை தவிக்க முடியும் ஆனால் விதி விடவேண்டுமே அதற்கு புத்தி விளிப்படைய வேண்டும். சித்தம் தெளிய வேண்டும். 

                                    எண்ணங்கள் மனதில் பஞ்சேந்திரங்களால் உருவாகின்றது. அதை  மாயை செயல் படுத்துகின்றது. அதில் துர்சத்திகளும் தூயசத்திகளும் செயல்படுகின்றது. இதுகும் இறைவன் செயல்பாடு நாம் செயலே காரணம்.

                                   சத்தியின் ஆற்றலால் சிவன் அறிவால் நாம் வெற்றி பெற்றோம். இது  நான் அல்ல என இறைவனிடம் சரணாகதி அடையாத வரை துன்பமும் துயரமுமே   அதற்கும் அவன் எம்முள் வராத வரையில் அது நடைபெறாது ஆனால் அவன் எம்முள்தான் இருக்கின்றான். ஆனால் மறைபொருளாய் சூரியனை மேகம் மறைக்க முடியுமா? மேகம் காற்றினால் அசையும் வரை  தான்.

         அதை அசைக்க பஞ்சாட்சரம் நீட்டினால் போகம் குறுக்கினால் யோகம் பரபோகம்.

பரைபரை பராப்பரத்துடன் இரண்ரற கலந்து பரையாவது முத்தி அதுவே சாம்பல்,விபூதி,திருநீறு.இங்கிருந்து வந்தோமோ அங்கு வந்த மாதிரியே செல்ல வேண்டும். பிரபஞ்ச வாசனை அற்றுப் போதல். வாசனை இருக்கும் வரை பிறப்பிறப்பும் இன்பமும் துன்பமும் மாறிமாறி வந்து துன்பமும் துயரமும் தான்.

                   நாம் இறைவனை அடைவதும் அடையாமல் பிறப்பிறப்பு என அலைவதும் எமது செயல்பாடே நாம் எண்ணும் எண்ணமும் செயலும் பால் மண்டலத்தில் பதிவாகி நேர் எதிர்மறையாகி மீண்டும் எம்மிடமே வருகின்றது. எம்மிடம் இருந்து வெளிவந்த எண்ணங்களையும் செயல்களையும் மீண்டும் பெறவும் முடியாது அழித்தெழுதவும் முடியாது. நாம் தான் நமது விதியை தீர்மானிக்க காரணமாகின்றோம். இது இயக்கையின் நியதி. 

சாத்வீக உணவருந்தி நேர்மறை எண்ணங்களை வளர்த்து மந்திர ஜபம் மூலம் பால்மண்டலத்தில் பரந்துள் மந்திர சக்தியை ஈர்த்து பராபரையின் ஆற்றலை பெற்று சிவம் என்னும் அறிவை அடைதலே முத்தி நம் உலக ஆசையை சாம்பலாக்கி அதாவது மும்மலம் முப்புரம் எரித்து இதை நடப்பாற்றலான ஆதிசத்தி செய்ய வனப்பாற்றலான பராபரை ஆற்றலால் சிவத்தை அறிவதே முத்தி. 

சத்தி இன்றி முத்தி இல்லை ஆற்றல் சத்தி அறிவு சிவம் அதுவே “சிவ” அதனால் சித்தம் தெளித சித்தர்கள் வாலை செய்தார்கள் வாலை திரிபுர சுந்தரியை அவள் திரிபுரங்களை எரித்து மும்மலத்தை அழித்து ஆண்டவள் அவள்

சிவோகம் 

ஓம்  ஸ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஓம் ஜெகத்குரும் சிவம்

சிவகுருவே சரணம் சரணம் 

ஆதி குரு சிவம் 

ஆதி சித்தன் சிவம் 

ஓம்  அரகர  சிவசிவா காசிவாசி வாசி வாசி வாசி வா

நாம் இறைவனை அடைவதும் அடையாமல் பிறப்பிறப்பு

 நாம் இறைவனை அடைவதும் அடையாமல் பிறப்பிறப்பு என அலைவதும் எமது செயல்பாடே நாம் எண்ணும் எண்ணமும் செயலும் பால் மண்டலத்தில் பதிவாகி நேர் எதிர்மறையாகி மீண்டும் எம்மிடமே வருகின்றது. எம்மிடம் இருந்து வெளிவந்த எண்ணங்களையும் செயல்களையும் மீண்டும் பெறவும் முடியாது அழித்தெழுதவும் முடியாது. நாம் தான் நமது விதியை தீர்மானிக்க காரணமாகின்றோம். இது இயக்கையின் நியதி. 

சாத்வீக உணவருந்தி நேர்மறை எண்ணங்களை வளர்த்து மந்திர ஜபம் மூலம் பால்மண்டலத்தில் பரந்துள் மந்திர சக்தியை ஈர்த்து பராபரையின் ஆற்றலை பெற்று சிவம் என்னும் அறிவை அடைதலே முத்தி நம் உலக ஆசையை சாம்பலாக்கி அதாவது மும்மலம் முப்புரம் எரித்து இதை நடப்பாற்றலான ஆதிசத்தி செய்ய வனப்பாற்றலான பராபரை ஆற்றலால் சிவத்தை அறிவதே முத்தி. 

சத்தி இன்றி முத்தி இல்லை ஆற்றல் சத்தி அறிவு சிவம் அதுவே “சிவ” அதனால் சித்தம் தெளித சித்தர்கள் வாலை செய்தார்கள் வாலை திரிபுர சுந்தரியை அவள் திரிபுரங்களை எரித்து மும்மலத்தை அழித்து ஆண்டவள் அவள்

ஓம் ஶ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஜெக் குரும் சிவம்

சிவ குருவே சரணம்

ஆதி குரு சிவம்

ஆதி சித்தன் சிவம்

ஓம் அரகர சிவ சிவா காசி வாசி வாசி வாசி வா

சிவோகம் என்பதற்கு ஞானகுரு திருமூலர் கூறுவது

 சிவோகம் என்பதற்கு ஞானகுரு திருமூலர்  கூறுவது 

"சத்தும் அசத்துந் தணந்வர் தானாகிக்

சித்தும் அசித்தும் தெரியாச் சிவேகமாய்

முத்தியுள் ஆனந்த சத்தியுள் மூழ்கினார்

சித்தியும் மங்கே சிறந்துள தானே" 

என ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் சொல்லி விட்டார். சத்தும் அசத்துக்களாகிய காரண காரிய மாயயைகளை மலமற்றமையால் வேறுபடுத்துணரும் இயல்பு அகன்றவராவர். சிற்றுணர்வும் சுட்டடுணர்வும் இல்லாச் சிவனிறைவில் அடங்கி சிவனே தானாகி வீடுபெற்றின் கண் இறவாத இன்ப இறைவியுள் அடங்கியவராவார்.சத்தியும் சிவமும் வேறல்ல இரண்டும் இணைந்தே இருக்கும் ஒன்றை பிரிக்க முடியாது. அதுபோல் சிவமும் ஆறுமுகனும் வேறு அல்ல குமரன் குரு பரனுக்கு அவன் குருபரன். அவன் முத்திக்கு பராப்பரன். அணுக்குள் பிரிக்கமுடியாத இரு பொருள் நியூத்திறன் புரோத்திரன். இரண்டும் மோதினால் இலத்திரன். அதுவே சோமஸ்கந்த முகுத்தம். 

அவருக்கு பெரும் பேறு சிறந்து விளங்கும். சிவ - அகம் சிவோகம் சிவ நிறைவில் உறைதல். சிவமே ஆய் அதுவே சைவ மார்க்கம் நாம் சைவர் சிவமாவதே அவன் பணி அன்றி வேறேன்றும் இல்லை. 

அதற்காகவே எம்மை படைத்தான். சிவபூமியாம் இலங்காபுரியில் அங்கு அவனை அடைய வேண்டும். அதை மீறினால் இதுதான் பிரம்மகஸ்தி தோசம். ஆசை யாரை விட்டது. அது பாதை மற்றும் கருவி அதை தடுக்க கடிவாளம் தேவை வைராக்கியம் மனவடக்கம் தேவை. சிவயநம என்னும் மந்திரம் உபாயம் இடைவிடாது மனதினுள் கணிப்பே உபாயம்.

சித்தர் பாடல் தொட ..........

சித்தர் பாடல் தொட ..........

'நட்டகல்லைத் தொய்வம் என்று நாலுபுட்பம் சாத்தியே

சுற்றி வந்து முண முண என்று சொல்லு மந்திரம் ஏதடா

நட்டகல்லும் பேசுமோ நாதன் உள்ளிருக்கையில்

சட்டசட்டி சட்டவம் கறிச்சுவை அறியுமோ'என்றார் சிவாக்கியர்

இறைவன் நம்முள்தான் இருக்கின்றான் அவன் அருவமான நெல் அளவு உள்ள ஒளி அவன் உள்ளவனுக்கு உள்உள்ளான் இல்லை என்பவனுக்கு கடந்து உள் நிக்கின்றான். அதனால் கடவுள் ஆனான். சித்தம் தெளிந்தவனுக்கு சீவன் சிவலிங்கம். .அருமான கடவுள் மனிதனுக்கு அருவுரு வாய் உருவமானான். மனிதன் உருவத்தை வழிபபட்டு அருவுருவான சிவலிங்க்தை பற்றி அருவமான கடவுளை சித்தம் தெளிந்து பஞ்சேந்திரிய்கள் மனத்தில் ஒடுங்கி மனம் சித்ததில் கலந்து அழிந்து சித்தம் தெளிந்து சிவமாகும். கடல் ஒன்னு தான் அதில் கரையில் அலை ஆழத்தில் அமைதி  அலை சீவாத்மா அமைதியான கடல் பரப்பிமமம்  ஆனால் கரையும் அமைதியன கடலும் கடல்தான். மன கிலேசங்கள் அலை அது அழியும் போது ஆத்மா அமைதியாய் செயற்று போகும்.  அங்கு சீவனும் சிவனும் ஒன்று சீ சியாகும். அளவுதான்.. நதிகள் எல்லாம் கடலை அடைந்தே ஆகவேண்டும்.ஆனல் அவர் அவர் பக்குவத்துக்கு ஏற்ப கர்மா செயல் பட்டு செயல்படுத்தி அடைய வைக்கும். அதனால் மணிக்கவசகப் பெருமான் அவன் என் சிந்தையில் வந்த அதனால் அவன் அருளாலால் அவன் தாள் வணங்கி என்று அருளியது அருளினார்.

 

சித்தர் பாடல் தொட ..........

 சித்தர்பாடல்கள் தொடர் அறிமுகம்

சித்தர்கள் எப்போது சித்தம் சித்தர் பாடல் தொட ..........தெளிந்து சிவமானவர்கள். அவர்கள் மனுக்குலம் படும் துயரம் அனைத்துக்கும் காரணம் பேராசையே அதனால் அடையப்படாத ஆசைகளால் துயரப்படுவதையே அதனால் கோபம் குரோதம் வஞ்சகம் சூது பொறாமை உருவாகி தன்னை தானே அழிக்கின்றனர். இதை தடுத்து பிறப்பின் நோக்கம் அடடைய வைப்பதே அவர்கள் பிறந்து இறவாமை பெற்றதன் நோக்கம்.. மரம் இருக்கின்றது அதன் பயனை அது அனுபவிப்பது அல்ல. அது மனுக்குல உடல் ஆதாரம். தங்கம் இருக்கின்றது அதை தங்கம் அனுபவிப்பதில்லை. அதை மனிதன் தான் அதன் பலனை விற்று காசாகிகியும் அணிகலமாக செய்து போட்டும். ஆனால் மனிதன் தனக்கு மட்டும் வாழ முற்படுகின்றான். கடவுளும் அவருக்காக எதையும் எடுத்துக் கொள்வதும் இல்லை ஏன் என்றால் அவர் எதையும் அனுபவிப்பவர் இல்லை. அவர் எட்டு குணங்களை உடையவர். இயற்கையும் அப்படித்தான். இயற்னையே அவர் அவர் உருவகிக்கப்பட்டதே அவ்வாறு தன்னலமற்று மனித ஈடேற்றமே சித்தர்கள் இலக்கியம் இலக்கணம் இறைவன் எப்படியே அப்படி இருப்பவனே அவனாக முடியும்.இருமை அற்று ஒருமை தேடி தனக்குள் கண்டவர்களே சித்தர்கள். அவர்கள் சித்தாந்தம் வெளில் தேடாதே உன்னுள் இருகிக்கிதடா எல்லாம். சீவன் சிவன் சிவனானால் ஒன்றும் இல்லை.சும்மா இரு ஒருபொல்லாப்பும் இல்லை.

'நந்வனத்தில் ஓர் ஆண்டி அவன்

நாலாறு மாதமாய்க் குயவனை வேண்டி

கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி மைத்தக்

கூத்தாடிக் கூத்தாடி போட்டுடைத்தாண'டி'

இப்பாடல் கடுவளிச்சித்தர் பாடல்.

இப்பாடல் பிரம்மனிடம் ஜீவன் ஒரு உடலை கேட்டு வாங்கி தாயிடம் பத்துமாதம் வயிற்றில் இருந்து பிறந்து உலகில் உளர்ந்து பயனற்று இறந்து பிறப்பு இறப்பே தனதாக்கி வேதனையே வாழ்வாக்கி உளளுவதையே அங்கு பாடுகின்றார்.

ஓம் தத் சத் ஓம்

ஓம் ஸ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஓம் ஜெகத் குரும் சிவம்

சிவகுருவே சரணம் சரணம்.

தென்னா வுடைய சிவனே போற்றி

என்னா ட்டவருக்கு இறைவா போற்றி

அண்ண மலையானே போற்றி போற்றி

கைலாய மலையானே போற்றி போற்றி.

இரு உதயம் அமைந்த இமை யாசலனே போற்றி போற்றி.

Like

Comment

Share

மெய்ப்பொருள் நாட்டம் உயிர்கள் அனைத்துக்கும் இருகின்றது. ஆனால் பிரபஞ்சத்துள் அதை அடையமுடியாது.

 மெய்ப்பொருள் நாட்டம் உயிர்கள் அனைத்துக்கும் இருகின்றது . ஆனால் பிரபஞ்சத்துள் அதை அடையமுடியாது. சொல்மயமாயுள்ள நான்கு வேதங்களும் அதற்கு உதவ மாட்டாது. பரவஸ்துவை நேரே நாடுவது ஒன்றே அதற்கு உயாயம். அதுவே சித்தர்கள் உபாயம் "சும்மா இரு" "நான் யார்" அதன் மூலம் அடைந்த "தத்துவம் அசி அகம் பிரமாஸ்மீ" என்னும் வேதமந்திரம். நானே அது அதுவே நான் .அது வேதாந்தம் " தொம்பதம் அசி" இது சைவசித்தாந்தம் இரண்டும் ஒன்று அத்வைதம் சீவன் சிவன் ஆகுதல். அவன் உள் உள்ளவன் பிரபஞ்சத்தை கடந்தவனுக்கு பிரபஞ்சத்தில் உள்ளவனுக்கு உள் மறைந்து கடந்து நிற்பான் வெளிப்படமாட்டான் .

ஓம் ஸ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஜெகத் குரும் சிவம்

சிவகுருவே சரணம்

சிவோகம் சிவோகம் சிவோகம்

ஜீவாத்மனுக்குக் கர்மத்தில் பற்றிருக்கும் வரையில் அவனுக்கு துன்பமுண்டு

 ஜீவாத்மனுக்குக் கர்மத்தில் பற்றிருக்கும் வரையில் அவனுக்கு துன்பமுண்டு. பரம்பொருள் பற்று ஒன்றே பரமனின் கருனையைப் பெறுவதற்கும் பின் அவனிடத்து லயமாவதற்கும் உற்ற உரியதாகும்.

நாம் பிறப்புக்கு காரணமான தீமையை வெல்ல நாம் செய்த நன்மையை பயன் படும். எஞ்சிய வினையை முடிக்கவேண்டும். ஏறு வினையை ஏற்படுத்தவே மாயை காத்திருக்கின்றது . அதை செயல் படுத்த ஆணவவல்லிருள் தயாராக இருக்கின்றது அபரஞானம் தயாராக இருக்கின்றது. அங்கு மணம் செயல் பட பிரபஞ்சத்துக்கே வெற்றி. பரஞானம் அதை தடுக்க வழிசெய்கின்றது. அவன் அருள் இன்றி அது நடக்காது. பிரபஞ்சத்தை எஞ்சிய வினையை மட்டும் கடக்க பயன்படுத்தும் மனப்பாங்கு உள்ளவனே அவன் அருள் பெற்று பல்லாயிரம் ஜென்மம் கடந்தவன். மனித பிறவியே பல ஆயிரம் கடந்ததே அதை யாரும் உணர்வதில்லை. மணிக்கவாசக பெருமான் திருவாசத்தில் ......புல்லாகி .....

மனிதராய்,தேவாரம்.... என எடுத்து இயம்பு கின்றார். " அரிது அரிது மனிடராய் பிறத்தல்" என சான்றோர் பகர்கிறார்கள். பிரபஞ்ச படைப்பு எஞ்சிய வினை முடிப்பதே அதற்கு தயாரா என சோதிப்பதே மாயை அதை வென்றால் மாயை எம்மை வணங்கும் பிரபஞ்சம் வசமாகும் அதை பயன்படுத்தாதவன் பரஞானியாய் பரபிரம்மமாகின்றான்.

ஓம் ஸ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஜெகத் குரும் சிவம்

சிவகுருவே சரணம்

சிவோகம் சிவோகம் சிவோகம்

விக்கிரக அலங்காரம் செய்தல் தொடர்பான விதி

விக்கிரக அலங்காரம் செய்தல் தொடர்பான விதி

 

சிவபெருமான் தனது ஜடாமுடியில் மூன்றாம் பிறையை தாங்கி திருநடனம் புகின்றான் அவன் பஞ்சாக்கரமானவன்.

 'சிவபெருமான் தனது ஜடாமுடியில் மூன்றாம் பிறையை தாங்கி திருநடனம் புகின்றான் அவன் பஞ்சாக்கரமானவன்.

"நகாரம்" பாதம் "மகாரம் " வயிறு

தோள்கள் " சிகாரம்" வாய் " வகாரம்" திருச்சடையில் "யகாரம்" சி- சிவன் வ- வனப்பாற்றலாகிய பராப்பரை சத்தி ய- சீவன் ந- நடப்பாற்றலான ஆதி சத்தி ம- மலமாயை சீவன் சிற்றறிவும் சுட்டறிவுடன் இருக்கும் போது அறியாமையுடையது அப்போது அது குழந்தை. தாய் தந்தையர் குழந்தை பருவத்தில் தோளிலும் தலையிலிலும் தாங்குவது போல் சீவான்மாவை இளம்பிறை வடிவாக தாங்கியுள்ளார். அவர் தயாபர கருணாமூர்த்தி அல்வா, பேறறிவு பெற்றதும் சத்தினிபாதமான திருவடியின்பத்தினை வளங்கி துரியாதினமான திருவருள் வீழ்ச்சி பெற்று தொம்பதமசியாகி சீவன் சிவமாகி "சும்மா இரு" என்னும் தத்துவம் அறியும்.

இது நாம் சிறுவனாக இருக்கும் போது எம்மிடம் தாய் தந்தாயர் அன்பாக இருப்பதையும் வளர்தபின் கண்டிப்பாக இருப்பதையும் ஒத்ததே. அதற்காக அவர் அன்பற்றவர்களா? இல்லை நம்மை வழிப்படுத்தி நெறிப்படுத்தவே .இறைவன் உலகில் இன்பதுன்பங்களை கொடுத்தது அனுபவித்து மாள்வதற்கல்ல அவர் அவர் செய்த வினையை முடிப்பதற்கே சேர்ப்பதற்கல்ல. அதை தியாகம் செய்து அவரை அடையவே. பிறமனை நடாது இருக்கும் மனையிலே அடையவே வினைக்கீடான இம்மனை சூக்கும உடலுக்கு பராபரையால் வழங்கப்பட்டது. இதை அவன் அருளாலேயே உணரமுடியும். எப்படி வளர்ந்த பின் தாய் தந்தையர் நெறி தவறுகின்ற போது கண்டித்து திருத்துகின்றார்களோ அதை ஒத்ததே வாழ்க்கையில் சோதனை. கன்மம் நடப்பாற்றலான ஆதிசத்தியாலும். ஆணவவல்லிருள் அடக்க திருஆலங்காட்டு குத்தும் மாயையை விலக்கி அப்பனை காட்ட வனப்பாற்றலான பராபரையால் சீவன் பராபரமாய் சிவனாகும். மனை என்பது பருவுடல்

ஓம் ஸ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ

ஓம் ஸ்ரீ சற்குருவே துணை

"அன்பே சிவம் "

சிவோகம் சிவோகம் சிவோகம்

 முருக பெருமான் கொடுத்த இயந்திரம்.

விக்கிரங்களோ அல்லது சிலையோ எதுவுமே இல்லாத, ஆகம விதிகள் பிரகாரம் கட்டப்படாத ஒரு கோவிலே கதிர்காமம் முருகன் கோவில் இலங்கை.

இக் கோவிலின் இரகசியமே இக் கோவிலில் உள்ள இயந்திரம் அடங்கிய பெட்டி மட்டுமே. இந்த இயந்திரம் 10,000 வருடங்களுக்கு மேல் பழமை வாய்ந்தது,

சற்கோண இயந்திரத்தினை பல நாடுகளிலும் Star of David, Ring of Solomon என பலவாறு அழைப்பர்.

எனினும் தமிழில் ஓம் எழுத்துடன் கூடிய ஒரே இயந்திரம் கதிர்காமம் முருகனின் 10,000 வருடங்களுக்கு மேல் பழமை வாய்ந்த இயந்திரமே.

பிறன்மனைநோக்கும் பேதையராவர்

 "பிறன்மனைநோக்கும் பேதையராவர்"

இதன் கருத்து

" அம்மனை அம்மை அரசியலை மனோன்மணி

செம்மனை செய்து திருமங்கை யாய்நிற்கும்

இம்மனை செய்த இன்நில மங்கையும்

அம்மனை யாகி அமர்ந்து நின் றாளே"

சற்குரு திருமூவர் திருவாய்மலர் திருமொழியால் காண்போம்

அம்மையாப்பனே ஆர்ருயிர்களுக்கு தம்செய்த வினைக்கீடாக உடலை வளங்குவர். அவ்வாறு வழங்கி உடலை கொன்டு பிறவாமைபை அடையாமல் இன்னமும் பிறப்பிறப்புக்கு துணைபோவதையே பிறமனை நோக்கும் பேதையராவர் .

உச்சி வீட்டுக்குரிய அம்மை மனோன்மணி அவளே செம்பொருள் திருவடியின் உறையுயினைச் செய்து திருமங்கை யாய்நிற்பவள் அவன் இம் மனையாகிய அவ்வுடலைத் தந்தருளிப் பெருமைமிக்க நிலமடந்தை என பெயர் பெற்றவன். அவளே அழகிய அழகிய அன்னையாய் ஆதியாய் யாண்டும் பொருந்தி நின்றனள் .அவ்வருளம்மை தந்தருளிய ஒருமனையாகிய ஓருடம்பிலேயே பிறப்பற முயலுதல் வேண்டும். வேறு பிறப்பெடுக்கும் நோக்கங்கொண்டார் " பிறன்மனைநோக்கும் பேதையராவர். இது பெரிதும் வருந்தக்க தொன்றாகும். இதை அறிய அவன் அருளும் அதற்கான அறிவு பெற்று பஞ்சேந்திரங்களும் வெளி நோக்காது அகத்தில் மறைந்து உறைந்துள்ள அம்மையப்பனை நோக்கி இருத்தல் வேண்டும்.

பிறன்மனை என்பது பிறப்புற்ற உடல் . அவன் அருளின்றி அவனை அறிய முடியாது. அவன் அறியும் அறிவு அவனே.

நமசிவய என்பதில் சீவன் சிவத்தில் அடங்கும் போது சிவ என்பதும் பிரளையகாலத்தில் சக்தி சிவத்தில் அடங்கும். அதன் பின் படைப்பின் போது சிவத்தில் சக்தி தோன்றி பஞ்சகிருத்தியம் நடைபெறும் அப்போது அப்பனுக்கு அன்னையாகின்றாள் சக்தி உடல்களையும் பொருட்களையும் படைக்கின்றாள் பஞ்சப்பிரமங்கள் மூலம்.

" வாயு மனமும் கடந்த மனோன்மனி

பேயுங் கணமும் பெரிதுடைப் பெண்பிள்னை

ஆயும் அறிவுங் கடந்த அரனுக்குத்

தாயும் மகளுநல் தாரமு மாமே"

அரனுக்கு தாய் சக்தி தத்துவத்தில்னின்றும் சதாக்கிய தத்துவ வாசியாகிய சதாசிவமாகிய அரன் தோன்றுவதால் தாயாகவும் சிவதத்துவத்திலிருந்து சக்தி தத்துவம் தோன்றியதால் மகளாயும் ஆதி சக்தியாகி நின்று சக்தி தத்துவத்தில் சதாசிவநாயனாரோடு கூடி இருந்து உலகமும் பல உயிர்களையும் தோற்றுவிக்கும் போது தாரமாயும் நின்றவள் அம்மை.

வாசி வாசி வாசி என்னும் போது சிவா என தோன்றும் வா என்பது சக்தி சி என்பது சிவம். அங்கும் வ இருக்கின்றது சிவத்தையும் சக்தியையும் பிரிக்க முடியாது. உடலில் இருந்து உடல் சக்தியை பிரிக்கமுடியாதோ அதே போன்றதே சிவம் சக்தியும்

ஓம் ஜெய் சற்குரு துணை

ஓம் ஸ்ரீ அகத் ஈசாய நமஹ